Kontakt wzrokowy

Bycie w Obecności; rozumiane jako bycie blisko kogoś fizycznie lub emocjonalnie. Może być wyzwaniem dla niektórych i może być doświadczane przez wszystkich. Od dobrze funkcjonujących ludzi po naprawdę chorych psychicznie.

Podobnie jak w przypadku wielu innych zaburzeń psychicznych, zjawisko to znajduje się w spektrum od dość powszechnego do rzadkiego. Fizyczna bliskość, intymność, może być niepokojąca, konfrontująca. Dla niektórych może chodzić o kontakt wzrokowy, dla innych o bliskość emocjonalną. Ludzie mogą czuć się odsłonięci, odkryci. Może to wręcz wywoływać niepokój. Wiemy to na przykład ze świata zwierząt, gdzie kontakt wzrokowy może być przerażający lub stanowić wyzwanie. Niektóre zwierzęta mogą silnie reagować, gdy na nie spojrzymy. Nieznajome psy mogą wykrywać kontakt wzrokowyjako zagrożenie lub wyzwanie. Oglądając filmy przedstawiające ludzi napotykających goryle w dżungli, należy unikać nawiązywania kontaktu wzrokowego, ponieważ małpy postrzegają to jako wyzwanie.

Jako psycholog jestem bardzo świadomy tego, jak klienci reagują, gdy z nimi siedzę i nieuchronnie patrzę na nich; nawet w oczy. Jeśli wykazują oznaki dyskomfortu w jakikolwiek sposób, staram się mieć z nimi mniejszy kontakt wzrokowy, aby nie czuli się niekomfortowo. Na psychiatrii miałem tablicę, aby mieć neutralne miejsce do skupienia się. Wspólna trzecia część, na którą oboje mogliśmy patrzeć, aby pacjent nie musiał patrzeć na mnie. Kontakt wzrokowy może wydawać się inwazyjny, zwłaszcza gdy czujesz się naprawdę źle psychicznie. Na przykładPacjenci cierpiący na schizofrenię mają niepewne poczucie własnych granic cielesnych. Mogą czuć, że kiedy na nich patrzysz, fizycznie wchodzisz do ich głowy. Jest to dla nich oczywiście bardzo przerażające i niewygodne. Można powiedzieć, że ich filtr psychologiczny został usunięty, co sprawia, że jest to dla nich wyjątkowo niewygodne. Musisz o tym pamiętać, jeśli mogę tak powiedzieć, kiedy z nimi siedzisz.